वीरगञ्ज : वीरगञ्जको नारायणी अस्पतालमा शुक्रबार राति एउटा यस्तो घटना भयो जसले धेरैको मुटु हल्लाइदियो। अस्पतालको सबैभन्दा संवेदनशील मानिने आईसीयू र सीसीयू कक्षमा झन्डै साढे दुई घण्टासम्म बिजुली गयो। कल्पना गर्नुहोस् त, जीवन र मृत्युको दोसाँधमा रहेका बिरामीहरू, जहाँ हरेक सेकेन्ड महत्त्वपूर्ण हुन्छ, त्यहाँ अचानक अँध्यारो छायो। १७ जना बिरामी भेन्टिलेटर र अन्य जीवनरक्षक उपकरणको सहायतामा थिए। यो कुनै सानोतिनो गल्ती थिएन, यो त बिरामीको जीवनसँगको खेलवाड थियो।
रातीको साढे दश बजेदेखि बिहानको एक बजेसम्म, नारायणी अस्पतालको आईसीयू र सीसीयू कक्षमा मृत्युको सन्नाटा छायो। बिजुली नहुँदा उपकरणहरू बन्द भए, तर चिकित्सक र नर्सहरूले हार मानेनन्। उनीहरूले आफ्नो मोबाइलको टर्च बालेर बिरामीको उपचार गरे। अँध्यारोमा जीवन बचाउने त्यो प्रयास, त्यो समर्पणले १७ जना बिरामीको ज्यान जोगियो। यो कुनै चमत्कारभन्दा कम थिएन। डाक्टर र नर्सको यो बहादुरीले एउटा ठूलो विपत्ति टर्यो, तर यसले अस्पताल प्रशासनको चरम लापरबाहीलाई भने छर्लङ्ग पारिदियो।
यति संवेदनशील स्थानमा बिजुली जानु सामान्य कुरा होइन। यसको पछाडि कमजोर वायरिङ र कर्मचारीको हेलचेक्र्याइँ प्रमुख कारण भएको पाइएको छ। जिल्ला प्रशासन कार्यालय पर्साले यो घटनालाई गम्भीर रूपमा लिएको छ। प्रमुख जिल्ला अधिकारी गणेश अर्याल र प्रहरी प्रमुख गौतम मिश्रले अस्पतालका पदाधिकारीहरूलाई कडा निर्देशन दिएका छन्। उनीहरूले यस घटनामा संलग्न कर्मचारीहरूमाथि आन्तरिक छानबिन गरी कारबाही गर्न र भविष्यमा यस्ता गल्ती नदोहोर्याउन चेतावनी दिएका छन्।
जनताको स्वास्थ्यमा खेलवाड?
प्रजिअ अर्यालले भनेझैं, “तपाईँहरूका कारणले कुनै बिरामीको ज्यान जोखिममा परेको भए जिम्मेवारी लिने कसले हो?” यो प्रश्नले अस्पताल प्रशासन र सरोकारवाला निकायलाई झस्काउनुपर्छ। जनताको स्वास्थ्यमाथि खेलवाड गर्ने अधिकार कसैलाई छैन। अस्पतालजस्तो संवेदनशील संस्थामा चौबीसै घण्टा दक्ष इलेक्टिसियन र अन्य प्राविधिक कर्मचारीको व्यवस्था हुनुपर्छ। यो घटनाले हामीलाई पाठ सिकाएको छ कि अस्पतालको पूर्वाधार र व्यवस्थापनमा कुनै पनि किसिमको सम्झौता गर्नु हुँदैन।
नारायणी अस्पताल विकास समितिका अध्यक्ष धिरजकुमार गुप्ताले यस्ता घटना दोहोरिन नदिने प्रतिबद्धता व्यक्त गरेका छन्। आशा गरौँ, यो प्रतिबद्धता कागजमा मात्र सीमित नरहोस्। भविष्यमा कुनै पनि बिरामीले यस्तो लापरबाहीका कारण आफ्नो ज्यान गुमाउनु नपरोस्।
२०८२ जेष्ठ १८, आईतबार
